62 Views
2018 Apr 05car
img

شرکت مازراتی (Maserati S.p.A) خودروساز ایتالیایی و تولیدکننده خودروهای لاکچری است. مالکیت مازراتی در اختیار کمپانی مادر فیات، یعنی فیات کرایسلر (Fiat Chrysler Automobiles یا FCA) می‌باشد. در حال حاضر دفتر مرکزی و کارخانه تولیدی اصلی مازراتی، در شهر مودنا (Modena)، ناحیه امیلیا-رومانیا (Emilia-Romagna)، ایتالیا قرار دارد. این شرکت در سال ۲۰۱۶ با بیش از ۱۱۰۰ پرسنل، ۴۲,۱۰۰ خودرو لوکس تولید نمود. شعار مازراتی برتری از طریق شور و اشتیاق است (Excellence Through Passion).

سرجو مارکیونه (Sergio Marchionne) ایتالیایی – کانادایی، مدیر عامل گروه فیات کرایسلر، به عنوان رئیس هیئت مدیره مازراتی و رید بیگلند (Reid Bigland) کانادایی، مدیر بخش خودرو های اسپرت گروه فیات کرایسلر، به عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت مازراتی فعالیت می نمایند. بیگلند به طور همزمان مدیرعامل اجرایی شرکت آلفارومئو (Alfa Romeo) نیز می باشد.

مازراتی در سال ۱۹۱۴توسط برادران مازراتی؛ به نام‌های آلفیری (Alfieri)، بیندو (Bindo)، کارلو (Carlo)، اتوره (Ettore) و ارنستو (Ernesto) در شهر بولونیا (Bologna)و به نام شرکت آفیسین آلفیری مازراتی (Officine Alfieri Maserati) راه‌اندازی شد. آنها در سال‌های نخست قرن بیستم فعالیتشان را در شرکت اتومبیل‌سازی دیاتو (Diatto) آغاز نمودند. خودروهای مسابقه‌ای ۲۰۰۰ سی سی طراحی شده توسط آلفیری، بیندو و ارنستو برای دیاتو، قهرمانی مسابقات اتومبیل‌رانی گرند پریکس (Grand Prix) را به ارمغان می آورد.

ماریو (Mario) برادر دیگرشان که هنرمند بود و سر رشته ای در زمینه خودروسازی نداشت، لوگو مازراتی را در سال ۱۹۲۰ طراحی نمود. او در این لوگو از یکی از مشهور ترین نشانه های شهر بولونیا یعنی نیزه سه سر (Trident) استفاده نمود. در میدان اصلی شهر بولونیا یعنی میدان پیازا مگیوره (Piazza Maggiore)، مجسمه ای از نپتون (Neptune) که در اساطیر روم باستان به خداوند آب و دریا شناخته می شود، قرار دارد. سلاح سمبلیک این شخصیت نیزه سه سر می باشد و نمیانگر قدرت و توان بالای مازراتی است. رنگ آبی و قرمز استفاده شده نیز مربوط به پرچم شهر بولونیا است و این نشانه ها هنوز هم بدون تغییر در خودروهای مازراتی استفاده می شوند. جلو پنجره های مازراتی نیز طرح خاصی دارند که آنها را متمایز می سازد.

در ۱۹۲۶ کمپانی دیاتو تولید خودروهای مسابقه‌ای خود را متوقف کرد و برادران مازراتی از این شرکت جدا شدند و بر روی شرکت خود تمرکز نمودند. یکی از نخستین اتومبیل‌های ساخته شده توسط برادران مازراتی، که آلفیری رانندگی آن را برعهده داشت، در ۱۹۲۶ مقام اول را در مسابقات تارگا فلوریو (Targa Florio) کسب نمود. سال ۱۹۳۲ برادر بزرگتر، یعنی آلفیری مازراتی در سن ۴۴ سالگی درگذشت. او در پی آسیب کلیه اش در تصادفی در ۵ سال قبل، نهایتا خود را به جراحان سپرد ولی پس از جراحی درگذشت و شرکت مازراتی و شهر بولونیا را در بهت فرو برد. در همان سال کارلو نیز از شرکت جدا شد، ولی ۳ برادر دیگر، برای ۵ سال، هدایت شرکت را ادامه دادند.

در سال ۱۹۳۷ سه برادر مازراتی، سهام خود را به شرکت آدولفو اورسی (Adolfo Orsi) واگذار کردند، اما به‌عنوان مهندس تولید در این شرکت، به کار خود ادامه دادند. دلیل اصلی آنها عدم توان رقابت با خودروسازی های آلمانی مرسدس (Mercedes) و اتو یونیون (Auto Union) (نام سابق آئودی Audi) بود که حمایت های دولتی دریافت می نمودند. اورسی با سرمایه گذاری بر روی مازراتی باعث شد تا بتوانند همچنان به تولید خودروهای مسابقه‌ای و ادامه موفقیت در مسابقات ادامه دهند. در سال های ۱۹۳۹ و ۴۰ تیم مازراتی، با مازراتی مدل ۸ سی تی اف (Maserati 8CTF) به عنوان تنها خودروساز ایتالیایی ۲ بار پیاپی قهرمان مسابقات ایندیاناپولیس (Indianapolis 500) شد.

اورسی شرکت مازراتی را به زادگاه خود یعنی شهر مودنا منتقل نمود و مازراتی تا الآن نیز در همان جا به کار خود ادامه می دهد. این انتقال باعث تقسیم بندی شهر مودنا بین ۲ رقیب سنتی اتومبیلرانی یعنی مازراتی و فراری (Ferrari) گردید که کری زیادی با هم داشتند.

با شروع جنگ جهانی دوم، مازراتی هم مانند دیگر خودروسازان، به تولیدات جنگی پرداخت. مازراتی وارد رقابتی شدید برای تولید یک خودروی ۱۶ سیلندر شهری برای رهبر وقت ایتالیا، موسولینی (Benito Mussolini) شد، تا بتواند پیش از فری پورشه (Ferry Porsche) در فولکس‌واگن (Volkswagen) که قصد داشت برای آدولف هیتلر (Adolf Hitler) بسازد، موفق به انجام آن گردد. این طرح با شکست روبرو شد و تمام تجهیزات خط تولیدش برچیده شد، هرچند که تجربه خوبی برای مازراتی کسب گردید. با پایان جنگ، شرکت تولیدات عادی خود را از سرگرفت و مدل ای ۶ (Maserati A6) را عرضه نمود. در ادامه، شرکت مازراتی با جذب متخصصان باتجربه دیگر شرکت ها، بیشتر تمرکز خود را روی ماشین‌های مسابقه‌ای قرار داد و توانست موفقیت های چشمگیری را به دست آورد.

در سال ۱۹۴۷ که قرارداد ۱۰ ساله همکاری اورسی با برادران مازراتی فعال در شرکت یعنی ارنستو، اتوره و بیندو به پایان رسید، آنها از شرکت جدا شدند و دیگر کسی از خاندان موسس مازراتی در آن باقی نماند. برادران مازراتی شرکت دیگری با نام اوسکا (O.S.C.A) در زمینه خودروهای مسابقه ای تاسیس کردند و پس از ۲۰ سال فعالیت، آنرا نیز فروختند.

مازراتی سال ۱۹۵۷ را به لطف افتخار آفرینی راننده آرژانتینی خوان مانوئل فانخیو (Juan Manuel Fangio) با پیروزی های شیرینی آغاز نمود و با پیشرفت موتور های ۴۵۰۰ سی سی خود به دنبال برتری بر تیم فراری بود. پس از فاجعه اتومیلرانی مسابقات هزار مایلی (Mille Miglia) سال ۱۹۵۷، که طی آن ۱۰ تماشاچی در شهر گویدیزولو (Guidizzolo) جان خود را از دست دادند قوانین مسابقات تغییر کرد و حجم موتور خودروها به ۳۰۰۰ سی سی محدود گشت. اورسی نیز که پس از چند سانحه برای اتومبیل هایش در مسابقات مختلف و برخی از فشارهای مالی که به دلیل عدم حمایت بانک های ایتالیایی بر روی خود احساس می کرد از مسابقات کنار کشید و مازراتی تمرکز خود را روی خودروهای کلاس‌های دیگر معطوف نمود.


مازراتی

Maserati