25 Views
2017 Dec 29News
img

در باب مادر قلب اتمی و واژه زورئال 


مادر قلب اتمی به کارگردانی علی احمدزاده پس از سه سال توقیف بیجا و بی دلیل ، از سوی وزارت ارشاد روحانی بلاخره منتشر شد ، احمدزاده دل خوشی از وزارت ارشاد ندارد ، جالب است بدانید فیلم قبلش * مهمانی کامی * را به دلیل عدم مجوز با هزینه شخصی در سایت ها منتشر کرد.

علی احمد زاده در فیلم مادر قلب اتمی به مانند فیلم قبلی اش به قشر جوانان مرفه مملکت میپردازد ، و آنالیزی از روابط و سبک زندگی این نوع از مردم دارد.

مادر قلب اتمی با صدای فردی شروع میشود که یادآور فیلم اعترافات ذهن خطرناک من است و یا من مارادونا هستم ، و با باز و نگه داشتن یک آسانسور شروع میشود ،مادر قلب اتمی یادآور چندین و چند فیلم است که در ذهن شما نقش میبندد ، از دیالوگ آخر (من هرگز نمیبازم) فیلم که یادآور هفت سامورایی است ،وکیل مدافع شیطان ،،، که با ورود محمد رضا گلزار به این فیلم و نوع بازی اش به یادش می افتیم تا فیلم اسب حیوان نجیبی است که بعد از سوار شدن پلیس در ماشین دو دختر داستان در ذهنمان مجسم میشود ‌.

مادر قلب اتمی را میتوان زور زدن های بی دلیل کارگردان برای خلق بی معنایی و ساخت ریشه های رئال و سورئال دانست که واژه زورئال را میتوان برای این فیلم بسیار مناسب عنوان کرد، که تلاش های این کارگردان کاملا بی اثر بوده و هیچ پست مدرنی با توجه به خواسته های کارگردان شکل نگرفته است .

سکانس های بی دلیل این فیلم را به این صورت میتوان تصور کرد که از داخل کیسه به صورت شانسی دراورده اند . بنده به شخصه هنوز دلیل ورود صدام به این فیلم را نفهمیدم .

این فیلم نه مخاطبینی که مثل من عاشق و دیوانه فیلم های سورئال و مبهم هستند را ارضا میکند و نه مخاطبین عام جامعه را .

مادر قلب اتمی یک شکست عجیب هم در کارگردانی است و هم در رزومه بازیگران بسیار معروفش که بدترین نوع بازی را به تصویر کشیدن.

و در آخر شاید این نقد را به توان به صورت خوشی به پایان برد که قلب اتمی بسیار عالی توانسته فضای ذهنی حالت مستی و چتی را به تصویر بکشد ، که تمام این اتفاقات فیلم از لحظه اسانسور تا آخر فیلم و ورود به دروازه سی بیست و هفت در ذهن یک فردی که حالت عادی را ندارد شکل گرفته .

#سبحان_قربانی

#مادر_قلب_اتمی

#نقد

نقد فیلم

سینما

مادر قلب اتمی