106 Views
2018 Feb 23Cultural
img

نقد و بررسی فیلم ERIC CLAPTON: LIFE IN 12 BARS

یکی از غم انگیز ترین فیلم ها و سکانس هایی که تا کنون دیده ایم؛فیلم ERIC CLAPTON: LIFE IN 12 BARS بود که به هیچ وجه شدت ناراحتی و اینن فیلم از خاطر ها پاک نخواهد شد.این فیلم روایت گر زندگی سخت و دشوار شخصی است که در تنهایی و انزوا به سر می برد.

سال 1970 است. Eric Clapton به تازگی از میامی به لندن بازگشته است.او اولین آلبوم خود را با همکاری گروه group Derek به بازار عرضه می کند و واقعا آلبوم او بسیار تحسین بر انگیز و حرفه ای بود.همانطوری که طرفدارن Clapton می دانند؛اکثر تلاش ها و سختی های او صرفا به خاطر Patti Boyd همسر بهترین دوستش؛یعنی George Harrison بود.بهترین و حرفه ای ترین آلبوم او را می توان آلبوم Layla معرفی کرد؛این آلبوم در رابطه با یک داستان غم انگیز فارسی به نام لیلی و مجنون است.

متاسفانه وقتی او رکورد خوبی را در لندن به دست می آورد؛کاری انجام می دهد که شایسته نیست.واکنش او نسبت به این موفقیت بزرگ و رکورد جدید؛کاملا غیر حرفه ای و اشتباه بود.این اتفاق مقدمه ای بود برای ضربه های روحی و ناراحتی های بیشتر؛به نحوی که 3 روز بعد از آن اتفاق؛نزدیک ترین دوست او یعنی Jimi Hendrix فوت کرد و او بخاطر این ضربه ی شدید روحی؛تمام روز گریه کرد...

علاوه بر این مسایل؛فیلم حاضر گریزی می زند به دوران کودکی Eric Clapton؛ او با زوجی زندگی می کند که فکر می کند آن ها پدر مادر واقعی اش هستند ولی در واقع آن دو پدربزرگ و مادر بزرگش هستند.مادر واقعی او یعنی؛ Patricia یک شب به یکباره Eric Clapton را که کودکی بیش نبود؛ترک کرد و رفت و پس از مدتی با یک خلبان کانادایی ازدواج کرد.وقتی او مجدد به لندن بازگشت؛ Eric Clapton حدود 9 ساله بود.او مادر واقعیش را ملاقات می کند و واقعیت را در این مورد می فهمد و وقتی انتظار دارد که با مادرش زندگی کند؛مادرش با بی مهری هرچه تمام تر و کاملا بی رحمانه او را رد می کند.


پس از 9 سالگی او برای تسکین درد های روحی اش به موسیقی پناه می برد و زندگی اش را وقف موسیقی می کند.مادربزرگش می گوید که او اکثر شب ها تا ساعت 3 صبح در مدرسه ی موسیقی به تمرین گیتار می پرداخت.

او با پشت کار فراوان توانست در لندن خوش بدرخشد و همچنین به فیستوال های موسیقی سراسر جهان نیز سفر کرد.او در زمان خودش شخص اول موسیقی راک شناخته شد و همه جا صحبت از او به میان می آمد.محبوبیت خاصی بین بزرگسالان و خرد سالان کسب کرد.

این فیلم کار با ارزشی است که توانست احساسات و علایق درونی یک هنرمند را به تصویر بکشد.تصویری از زندگی یک هنر مند مردمی که به دلیل فشار های روانی شدید و همچنین گرایش به سو مصرف مواد مخدر؛ باعث طرد شدن او می شود.این فیلم بسیار قوی و حرفه ای است وسعی نموده است با ریتمی کند جلوه هایی از زندگی یک هنرمند را به تصویر بکشد.

Clapton پس انتشار آلبوم زیبای Layla ؛منزوی شد و اکثرا در خانه به سر می برد و همچنین دیوانه وار هروئین مصرف می کرد.در سال 1974 مجدد به مناسبت سالگرد ضبط فیلم و آلبومش به روی صحنه بازگشت و اعلام کرد که مواد مخدر را ترک کرده ولی در اصل؛او هروئین را با الکل جایگزین کرد.در یکی از اجراهایش هنگامی مخاطبین متوجه ی مستی او شدند؛بشدت به او توهین کردند و چیز هایی را به سمت او پرتاب کردند.

بیشترین ضربه ای که به او وارد شد بخاطر مرگ پسر 4 ساله اش یعنی Conor بود که در یک صانحه ی تصادف به وقوع پیوست.با این حال او می توانست با کمی تغییر در زندگی شخصیش و ازدواج مجدد و فرزندان بیشتر؛کمی از فشار های روحی اش کم کند و به این زودی از دار دنیا نرود.

در آخر باید بگوییم که این فیلم تاثر بار در ژانر مستند است و جلوه هایی از زندگی او را براساس حرف های خود و اطرافیانش به تصویر می کشد.


نقد و بررسی فیلم ERIC CLAPTON: LIFE IN 12 BARS

خلاصه فیلم

نقد فیلم

بررسی فیلم و سریال